Główny Leczenie

Alveolitis u dzieci: leczenie i objawy | Jak leczyć zapalenie pęcherzyków płucnych u dziecka

Jest to ogólna nazwa grupy pneumopatii spowodowanych alergią lub inną reakcją tkanki płucnej na wdychanie określonego antygenu lub toksyny. Zapalenie pęcherzyków płucnych jest rozlanym ziarniniakowym procesem zapalnym pęcherzyków i śródmiąższowej tkanki płuc.

Objawy pęcherzyków płucnych u dzieci

Egzogenne alergiczne pęcherzyki płucne - choroba układu oddechowego jest chorobą o charakterze immunopatologicznym, spowodowaną wdychaniem pyłu organicznego zawierającego różne antygeny i objawiającą się rozlaną zmianą tkanki płucnej i śródmiąższowej z późniejszym rozwojem zwłóknienia płuc.

Kryteria diagnozowania choroby tej postaci:

ostra, podostra lub przewlekła choroba płuc, której towarzyszy kaszel,

rozlany trzeszczenie i delikatne świszczący oddech,

zaburzenia wentylacji restrykcyjnej i obturacyjnej w obecności wskazań na kontakt z istotnym alergenem.

Radiograficznie charakteryzuje się rozproszonymi zmianami naciekowymi i śródmiąższowymi.

Objawy pęcherzyków płucnych różnych typów u dziecka

Toksyczne włókniste zapalenie pęcherzyków płucnych - choroba układu oddechowego u dzieci, ze względu na toksyczne działanie chemikaliów, a także niektóre leki na tkankę płuc.

Idiopatyczne włókniste zapalenie pęcherzyków płucnych - jest pierwotną przewlekłą chorobą o nieznanej etiologii z lokalizacją głównego procesu patologicznego w śródmiąższu płuc, która w miarę postępu prowadzi do rozlanego zwłóknienia płuc.

Leczenie pęcherzyków płucnych u dzieci

Wczesna rehabilitacja - we wszystkich postaciach choroby przepisuje się leki przeciwhistaminowe, glukokortykoidy, enzymy oddychania tkankowego, mediatory alergii, witaminy, mikroelementy, schemat ochronny poprzez kontakt z alergenami i środkami chemicznymi.

Późna rehabilitacja, lub na etapie sanatoryjnym, odbywa się w klinice lub sanatorium z wykorzystaniem wszystkich czynników leczenia sanatoryjnego. Zalecane są środki przeciwzapalne, stabilizatory błonowe, histamina, histoglobulan, globulina przeciwalergiczna, terapia wysiłkowa, masaż i terapia aerozolem tlenowym.

Leczenie rehabilitacyjne Alveolitis u dziecka ma na celu ogólne wzmocnienie ciała, twardnienie.

Dynamiczna obserwacja Wykonywany jest przez miejscowego lekarza i alergologa, gdy jest badany raz na kwartał. Badanie przeprowadzane jest 2 razy w roku.

Jak leczyć zapalenie pęcherzyków płucnych u dziecka niepełnosprawnego?

Niepełnosprawność przez okres od 6 miesięcy do 2 lat u dzieci nie jest instalowana.

W przypadku wrodzonych i nabytych pęcherzyków płucnych ustala się niepełnosprawność przez okres 2 lat (w tym stan po resekcji płuc).

Charakterystyka kliniczna: utrzymująca się niewydolność oddechowa II stopnia i więcej lub ciężkie i częste ataki astmy (4 lub więcej rocznie).

Niepełnosprawność przez okres 5 lat nie jest zainstalowana.

Niepełnosprawność przez okres do 16 lat jest ustalana tylko raz z zapaleniem pęcherzyków płucnych, stanami patologicznymi i wadami układu oddechowego, nie poddawanymi leczeniu chirurgicznemu, z objawami niewydolności oddechowej II stopnia i niewydolnością serca; zależna od hormonów astma oskrzelowa; choroba płuc serca III stopnia.

Celem rehabilitacji medycznej osób niepełnosprawnych od dzieciństwa jest poprawa lub ustabilizowanie kryteriów przetrwania i środków do życia.

Egzogenne alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych u dorosłych i dzieci

Patologia płuc spowodowana nadwrażliwością oskrzelików i pęcherzyków płucnych na czynniki alergiczne nazywana jest egzogennym zapaleniem pęcherzyków płucnych. Choroba ta znana jest również jako inhalacyjne zapalenie płuc. Z roku na rok liczba wykrytych przypadków tej patologii wzrasta. Dlatego lekarze zwracają większą uwagę na tę chorobę.

Przyczyny choroby

Ta choroba jest mediowaną reakcją immunologiczną płuc na kontakt z alergenami, które dostały się do oskrzeli z powietrzem. Objawia się trudnościami w oddychaniu podczas wdechu, ciężkim kaszlem i uczuciem bólu w płucach.

W pulmonologii istnieją dwie główne formy choroby: zawodowa i nieprofesjonalna.

Forma zawodowa choroby występuje pod wpływem następujących czynników egzogennych:

  • Różne mikroorganizmy: grzyby, bakterie, ciepłolubne promieniowce.
  • Produkty odpadowe bakterii: białka, endotoksyny, polisacharydy i enzymy.
  • Zwierzęta wełniane.
  • Tłuszcze serwatkowe.
  • Spleśniała słoma.
  • Ekstrakty Ziaren Kawy
  • Związki chemiczne: diizocyjanian narzędziowy, sole metali ciężkich.
  • Leki: antybiotyki, nitrofurany itp.

Po raz pierwszy profesjonalna forma choroby została opisana w 1932 roku. Nazywano ją „łatwym rolnikiem”. Opisana patologia została wywołana przez długotrwały kontakt z oparami emanującymi ze spleśniałego siana. Reakcja alergiczna została wywołana przez ciepłolubne promieniowce zawarte w tych oparach.

Te mikroorganizmy są bardzo małe. Należą do grzybów. Można je znaleźć w glebie i wodzie.

Aktywomocyty stają się aktywne w temperaturze od 45 do 65 °. Właśnie w tym zakresie uruchamiane są mechanizmy rozpadu organicznego.

Profesjonalną formę egzogennych alergicznych pęcherzyków płucnych znaleziono później u hodowców zbóż, pracowników sklepów warzywnych, hodowców bawełny i farmakologów. Literatura medyczna opisuje liczne przypadki, w których choroba rozwinęła się u osób, które przez długi czas miały kontakt z poliuretanem, różnymi żywicami i tworzywami sztucznymi.

W ciężkiej postaci alergiczne pęcherzyki płucne występują u osób zajmujących się produkcją leków, które obejmują trypsynę, streptomycynę, metotroksat, azatioprynę i inne substancje.

Odmiany choroby

Klasyfikacja opiera się na wiedzy o typie alergenu, który spowodował reakcję immunologiczną układu oddechowego. Biorąc pod uwagę tę funkcję, wyróżnia się następujące syndromy:

  • Płuco farmera. Ten rodzaj patologii pojawia się po tym, jak pacjent styka się z pleśnią na sianie. Powinien zawierać ciepłolubne aktynowce.
  • Drób płucny Choroba jest wykrywana u ludzi na służbie lub na wezwanie serca zajmującego się hodowlą drobiu. Źródłami alergenu są pióra, puch, gruczoły skórne, ptasie odchody.
  • Bagassoz. Patologia rozwija się tylko u kolekcjonerów trzciny cukrowej.
  • Suberoza. W tym zespole źródłem reakcji alergicznej są grzyby pleśniowe żyjące na korze drzewa korkowego.
  • Płód słodowy. Zespół jest wykrywany u pracowników browaru, którzy są zmuszeni do pracy ze słodem. Źródłem alergenu jest pył jęczmienny.
  • Grzyb płuca. Ludzie zbierający grzyby w lesie nigdy nie spotykają tego syndromu. Rozwija się u tych, którzy zawodowo zajmują się uprawą grzybów. Czynnik patologiczny - zarodniki grzybni.
  • Sernik Ryzyko zachorowania występuje u osób, które są zmuszone do kontaktu z pleśnią serową.

Należy zauważyć, że wszystkie te zespoły łączy nie tylko wspólny termin, ale także wspólne objawy kliniczne. Ponadto powodują podobne zmiany immunologiczne i patologiczne.

Objawy kliniczne

Istnieją trzy formy choroby, różniące się szybkością rozwoju i nasileniem zmiany. Każdy z nich zależy od czasu kontaktu z czynnikiem alergicznym.

Ostra forma

Charakteryzuje się grypopodobnymi objawami klinicznymi. Z tego powodu niedoświadczeni lekarze po badaniu i badaniu zewnętrznym pacjenta postawili niewłaściwą diagnozę - grypę.

Ostra postać alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych objawia się następującymi objawami:

  • Ogólna hipertermia.
  • Dreszcze
  • Histeryczny kaszel.
  • Ogólne złe samopoczucie.
  • Zadyszka.

Czasami ostra postać choroby powoduje stan pneumoidalny. Pacjent skarży się na zwiększoną duszność. Osłuchanie płuc ujawnia świszczący oddech i piski. Stan pneumatyczny przechodzi sam po wyłączeniu kontaktu z czynnikiem alergicznym.

Możliwy jest również astmidowy wariant rozwoju egzogennych pęcherzyków płucnych. Charakteryzuje się pojawieniem się objawów charakterystycznych dla astmy. Przychodzą w ciągu kilkudziesięciu minut po kontakcie z czynnikiem alergicznym i stanowią zadławienie, świszczący oddech i wydzielanie surowiczej plwociny.

Podostre zapalenie pęcherzyków płucnych

Choroba rozwija się powoli. Pierwsze objawy pojawiają się kilka dni po kontakcie z alergenem. Ich intensywność stopniowo wzrasta. W rezultacie pacjent ma sinicę i niewydolność oddechową.

Podostre zapalenie pęcherzyków często zastępuje ostre. Ta forma choroby jest uważana za niebezpieczną, więc gdy zostanie ujawniona, pacjent zostaje wysłany do szpitala.

Objawy podostrej postaci choroby znikają w ciągu kilku dni po wykluczeniu kontaktu pacjenta z alergenem.

Gdy pacjent nie otrzymuje leczenia w odpowiednim czasie, postać podostra staje się przewlekła.

Forma chroniczna

Ta forma choroby ma specyficzne i powszechne objawy kliniczne. Specyficzne objawy obejmują:

  • Objaw pałeczek perkusyjnych. Jest to pogrubienie paliczków końcowych palców. Takie zmiany pojawiają się z powodu niedożywienia okostnej i proliferacji tkanki łącznej zlokalizowanej między kością paliczkową a płytką paznokcia.
  • Serce płucne. Jest to wzrost w prawej komorze i przedsionku. Objawia się bólami w klatce piersiowej i sinicą skóry.

Typowe objawy to duszność, kaszel, ból w płucach podczas kaszlu, utrata masy ciała. Podczas osłuchiwania klatki piersiowej wyraźnie słyszalne są wilgotne rzędy o charakterze szampana. Podczas stukania dźwięk pudełka jest wyraźnie słyszalny.

U dzieci choroba ta rozwija się w szerokim przedziale wiekowym. Z reguły, jeśli dziecko ma mniej niż półtora roku życia, nie ma szans na zachorowanie. Według statystyk, większa liczba chorób występuje w wieku szkolnym.

Objawy kliniczne egzogennego zapalenia pęcherzyków płucnych u dzieci zależą od czasu trwania i masy kontaktu z alergenem.

Najpierw dziecko zaczyna kaszleć i kichać bez powodu. Potem zaczyna narzekać na ogólne złe samopoczucie. Jego temperatura ciała wzrasta. Mogą wystąpić dreszcze i ból głowy. Podczas słuchania w płucach wyraźnie słyszalne są wilgotne rzędy o średniej wielkości bąbelków. Badanie krwi pokazuje małą leukocytozę.

Objawy choroby u dzieci ustępują kilka dni po przerwaniu kontaktu z antygenem.

Dokonywanie diagnozy

Rozpoznanie alergicznych pęcherzyków płucnych wymaga kompleksowego badania.

Najpierw lekarz zbiera wywiad. Jednocześnie wyjaśnia rodzaj aktywności zawodowej u dorosłego pacjenta, a także interesuje się obecnością chorób alergicznych u krewnych. Następnie perkusja i osłuchiwanie klatki piersiowej.

Gdy widoczne objawy nie są wystarczające do postawienia dokładnej diagnozy, lekarz ucieka się do instrumentalnych metod badania. Obejmują one:

  • Ogólna i biochemiczna analiza krwi.
  • Spirometria i bronchoskopia.
  • Radiografia klatki piersiowej.
  • Tomografia komputerowa.

W niektórych przypadkach wymagany jest test prowokacyjny. Pacjentowi wolno wdychać aerozol z zamierzonym alergenem. Następnie lekarz wykonuje spirometrię.

Tomografia komputerowa ujawnia u pacjenta zmianę struktury netto płuc, zmiany guzkowe i pęcherzowy obrzęk miąższu płucnego.

Jeśli te informacje nie wystarczą do ostatecznej diagnozy, lekarze mogą wykonać biopsję płuc. Pozwala na diagnostykę różnicową i odróżnienie EAA od objawów rakotwórczości, białaczki, raka oskrzelikowego i limfogranulomatozy płucnej.

Alergiczne leczenie Alveolitis

Terapia jest zalecana w zależności od postaci choroby i ciężkości objawów klinicznych.

W przypadku ostrej patologii, aby złagodzić objawy, wystarczy przerwać kontakt pacjenta z czynnikiem etiologicznym. Jest to jednak skuteczne tylko wtedy, gdy pacjent ma kontakt z alergenem tylko przez kilka godzin.

Gdy czynniki alergiczne wpływają na ludzkie ciało przez długi czas, a kontakt jest ogromny, konieczne będzie leczenie medyczne w celu wyeliminowania objawów klinicznych. Leczenie farmakologiczne rozpoczyna się od przyjmowania kortykosteroidów. Pozwalają szybko pozbyć się reakcji alergicznej i wyeliminować stan zapalny.

W ostrej fazie przepisywane są następujące leki:

Przy wyborze dawki początkowej i czasu trwania kursu lekarz bierze pod uwagę obecność współistniejących chorób u pacjenta, jego wieku i masy ciała, nasilenia objawów. W ostrej postaci choroby przebieg leków hormonalnych trwa miesiąc. Podostra forma wymaga dłuższego kursu. Hormonalne kortykosteroidy są anulowane po ustabilizowaniu się pacjenta. Zastępują je leki rozszerzające oskrzela i leki przeciwhistaminowe. W przewlekłym przebiegu patologii pacjent przepisuje leki, które poprawiają funkcjonowanie mięśnia sercowego.

Środki zapobiegawcze

Aby zmniejszyć częstotliwość występowania choroby u dorosłych, można tylko zautomatyzować procesy produkcyjne. Konieczne jest zminimalizowanie kontaktu pacjentów z możliwymi alergenami.

Przedsiębiorstwa rolne muszą ściśle przestrzegać norm higienicznych dotyczących hodowli drobiu. Wszyscy pracownicy muszą nosić respiratory i odzież ochronną. W przedsiębiorstwach niosących potencjalne niebezpieczeństwo rozwoju egzogennych alergicznych pęcherzyków płucnych służby sanitarne powinny prowadzić regularne badania.

Jeśli osoba cierpi na EAA w postaci ostrej lub podostrej, zaleca się zmianę nie tylko miejsca pracy, ale także zawodu.

Zapobieganie dzieciom polega na takich czynnościach jak hartowanie, ćwiczenia oddechowe, profilaktyczne leki przeciwhistaminowe.

Idiopatyczne zapalenie pęcherzyków płucnych u dzieci

Postępujący śródmiąższowy proces płuc prowadzący do rozproszonego zwłóknienia płuc i niewydolności wymiany powietrza.

Etiologia. Nieznany.

Patogeneza. Najważniejszą rolę w patogenezie testu immunoenzymatycznego (ELISA) przypisuje się brakowi równowagi między tworzeniem i niszczeniem kolagenu. Gdy ELISA zmienia stosunek pomiędzy poszczególnymi typami i zakłóca strukturę włókien formujących. Ponadto wielu pacjentów wykazało obecność czynnika reumatoidalnego i przeciwciał przeciwjądrowych oraz odkładanie się kompleksów immunologicznych w naczyniach włosowatych pęcherzyków płucnych.

Zmiany morfologiczne. W makroskopowym badaniu światła z testu ELISA zmniejszono rozmiar, niskie powietrze, gęstość, zawiera wiele cyst; węzły chłonne są powiększone.

Obraz histologiczny charakteryzuje się obecnością zapalnego pogrubienia przegrody międzypęcherzykowej z wyraźnym zwłóknieniem. Wzrost zmian włóknistych zmienia architekturę pęcherzyków, powoduje ich obliterację i redukcję łoża kapilarnego. Zaangażowanie oskrzelików w procesie wspomaga rozwój „komórkowego” płuca.

Obraz kliniczny. Głównymi objawami testu ELISA u dzieci są duszność i kaszel, suchość lub umiarkowana ilość lekkiej plwociny śluzowej. Choroba zwykle rozwija się stopniowo, często zaczynając od wczesnego wieku. Główne objawy to zmęczenie, utrata masy ciała; stopniowa deformacja klatki piersiowej, palce w postaci pałeczek, akrocyjanozy, objawy serca płucnego. Małe, mokre, czasem trzeszczące świsty mogą pozostać z dużą konsekwencją, a następnie zniknąć i pojawić się ponownie. Zmiany radiograficzne we wczesnych stadiach testu ELISA mogą być nieobecne, następnie następuje rozproszona zmiana w układzie płucnym w postaci jego nieokreśloności, „rozmycia”, zmniejszenia przezroczystości tkanki płucnej. Wraz z postępem procesu i rozwojem rozlanego zwłóknienia płuc, spadek objętości płuc, deformacja siatkówki w układzie płucnym z obszarami obrzęku wzdłuż obwodu, rozszerzanie tchawicy wnęki i oskrzeli głównych są określane radiologicznie. W przyszłości istnieją uszczelnienia tyazhisty, przemieszczenie pęknięć międzyzębowych i (lub) śródpiersia, tworząc obraz płuca „plastra miodu”.

Badanie oskrzelowe zwykle nie ujawnia zmian w błonie śluzowej i wyraźnych deformacji oskrzeli.

W przypadku testu ELISA typowa jest restrykcyjna niewydolność oddechowa, której stopień zależy od czasu trwania patologii. Upośledzona funkcja błony pęcherzykowo-kapilarnej znajduje odzwierciedlenie w spadku zdolności dyfuzyjnej płuc; częsta hipoksemia związana z upośledzoną dyfuzją gazów i relacjami wentylacja-perfuzja.

Zmiany hematologiczne w teście ELISA nie są typowe.

Wczesne objawy płucne można wykryć za pomocą sonografii.

Prognoza. Bardzo poważnie. Średnia długość życia pacjentów z dziećmi jest bardzo zróżnicowana: od pewnej liczby miesięcy do kilkudziesięciu lat.

Diagnoza. ELISA diagnozuje się na podstawie charakterystycznych objawów klinicznych i funkcjonalnych. Diagnostyka różnicowa jest przeprowadzana z innymi rodzajami pęcherzyków płucnych, zmianami płucnymi z kolagenozą i wieloma chorobami obejmującymi rozlane i rozległe zmiany w płucach.

Leczenie. Gdy test ELISA wykazuje jednoczesne stosowanie kortykosteroidów i cuprenilu. Oba leki są przepisywane przez długi czas przy użyciu dawek podtrzymujących. Chociaż jeśli kortykosteroidy są przepisywane przez okres do 6 miesięcy, to kwas miedziowy jest przepisywany na okres 12 miesięcy lub dłużej. Wskazane jest również przepisywanie hormonów anabolicznych, witamin, leków potasowych. Pokazywanie terapii wysiłkowej i ćwiczeń pneumatycznych. Pacjenci muszą być pod stałym nadzorem lekarza.

Alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych u dzieci

Alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych u dzieci jest patologią immunozapalną spowodowaną wdychaniem małych cząsteczek organicznych, które są antygenami, i towarzyszy im naruszenie struktury pęcherzykowej i śródmiąższowej tkanki płuc. Klinika obejmuje nieproduktywny kaszel, duszność, gorączkę na tle ciężkiego zapalenia. Diagnoza obejmuje prześwietlenie klatki piersiowej, badanie bakteriologiczne plwociny, ogólne testy kliniczne, wymaga konsultacji z pulmonologiem i alergologiem. Terapia polega na wyeliminowaniu kontaktu z alergenem, zmniejszając nasilenie objawów poprzez przyjmowanie leków przeciwzapalnych.

Alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych u dzieci

Alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych u dzieci (wziewna pneumopatia, nadwrażliwe zapalenie płuc) to nazwa grupy alergicznych chorób płuc, które powstają na tle uporczywych i intensywnych inhalacji określonego bodźca. Jest to ostry lub przewlekły proces zapalny wpływający na pęcherzyki i śródmiąższ. Zaburzenia czynnościowe są niespecyficzne i podobne do innych zmian w płucach. U dzieci nadwrażliwe zapalenie płuc występuje w szerokim przedziale wiekowym - od 2 do 16 lat. Częstość występowania choroby wynosi około 42 przypadków na 100 tysięcy ludności. Dziewczęta i chłopcy są równie dotknięci.

Przyczyny alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych u dzieci

Czynnikami etiologicznymi są małe cząsteczki wziewne, które wpadają do dolnych części układu oddechowego. Udowodniono, że pył organiczny i nieorganiczny o średnicy do 5 mikronów może swobodnie wpaść do pęcherzyków i wywołać alergiczną reakcję zapalną. W mechanizmie rozwoju dużą rolę odgrywa wielokrotne wdychanie antygenów. Alergeny obejmują mikroskopijne organizmy i ich produkty przemiany materii (bakterie lub grzyby, które wytwarzają specyficzne enzymy, struktury białkowe, toksyny), substancje biologiczne (trociny, sierść zwierzęca, białko ptasie), substancje o niskiej masie cząsteczkowej (sole metali ciężkich, związki toluenowe), wdychane lub leki w proszku (hormony, leki przeciwbakteryjne).

Z powodu choroby ocenia się specyficzne zmiany w płucach. Dziecko, zgodnie z ogólnie przyjętą klasyfikacją alergicznych pęcherzyków płucnych, najczęściej tworzy tzw. „Zapalniczkę hodowców gołębi” lub „płuco miłośników falistych papug”, ponieważ kontakt z ptakami jest najprawdopodobniej - zaczynają papugi jako zwierzęta domowe. Inne rodzaje chorób (suberoza, płuca słodowe) są bardziej charakterystyczne dla dorosłych pacjentów zatrudnionych w rolnictwie i przedsiębiorstwach przemysłowych, ale ich obecność u dzieci również nie jest wykluczona.

Patogeneza

Głównym warunkiem rozwoju pneumopatii wziewnej jest częste wdychanie alergenu w wystarczającym stężeniu. Wpływ czynników endogennych (dziedziczność, odporność) nie jest wykluczony, ale ich rola nie jest obecnie w pełni zrozumiała. Alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych odnosi się do reakcji alergicznych trzeciego i czwartego typu (zgodnie z klasyfikacją Gell-Coombsa).

Trzeci typ to wariant immunokompleksu reakcji nadwrażliwości. Opiera się na produkcji immunoglobulin M i G. Te elementy białkowe są bezpośrednio związane z alergenami. W wyniku reakcji złożonego przeciwciała + antygen powstaje kompleks immunologiczny krążący w organizmie. Aktywuje układ dopełniacza, zwiększa przepuszczalność małych naczyń, zwiększa liczbę neutrofili i makrofagów we krwi. Te ostatnie emitują mediatory zapalne, uwalniają histaminę.

W tym momencie włącza się czwarty rodzaj alergii - reakcja nadwrażliwości typu opóźnionego lub proces zapalny za pośrednictwem T. Mediatory zapalne uwalniane podczas uszkodzenia immunokompleksu przyciągają limfocyty T. Z kolei wydzielają cytokiny: interleukiny, interferony, czynnik martwicy nowotworów. Proces zapalny nasila się, struktura tkanki płucnej jest zaburzona.

Objawy alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych u dzieci

W pediatrii istnieją trzy formy kliniczne pęcherzyków płucnych: ostre, podostre i przewlekłe. Klinika ostrego zapalenia występuje kilka godzin po przedłużonym kontakcie z wysokim stężeniem alergenu. Początek choroby jest podobny do ARVI: dziecko skarży się na dreszcze, bóle głowy, ogólne złe samopoczucie, gorączkę. Nieco później zmiany są określane przez płuca: suchy kaszel, zwiększająca się duszność. Po ustaniu kontaktu z bodźcem stan stabilizuje się, objawy ustępują, aw rzadkich przypadkach wymagane są leki przeciwhistaminowe.

Postać podostra różni się pod względem poprawy samopoczucia, zazwyczaj eliminacja objawów zapalenia trwa kilka tygodni lub miesiąc. Jednak obraz kliniczny jest mniej wyraźny, ze wszystkich dolegliwości występuje tylko mały kaszel i duszność. Nie ma oznak pogorszenia ogólnego stanu w postaci podwyższonej temperatury ciała, dreszczy i niedyspozycji.

Przewlekły typ pęcherzyków płucnych charakteryzuje się produktywnym kaszlem z błoną śluzową plwociny, dusznością. Na tle niedotlenienia tkanek u dziecka końcowe paliczki palców zmieniają się w zależności od rodzaju „pałeczek”, podczas ćwiczeń pojawia się sinica skóry. Obraz kliniczny uzupełnia zwiększone zmęczenie, zmniejszenie lub całkowity brak apetytu.

Komplikacje

Postęp alergicznego procesu zapalnego, powstawanie zwłóknienia śródmiąższowego i stopniowe zakłócanie dopływu krwi do tkanek prowadzi do zastoju krwi w krążeniu płucnym, nadciśnieniu płucnym. Takie zmiany kończą się rozwojem przewlekłej choroby płuc i niewydolności oddechowej. CPH jest konsekwencją zaburzeń hemodynamicznych, w których powstaje postępująca niewydolność krążenia, zaburzony jest rytm serca, a narządy cierpią z powodu głodu tlenowego. Jeśli zignorujesz rozwijające się objawy, śmierć nie jest wykluczona.

Diagnostyka

Konsultacja z pediatrą i alergologiem-immunologiem dziecięcym jest wymagana, aby postawić dokładną diagnozę i przejść pełne badanie. Przeprowadza się wywiad, wyjaśnia się dolegliwości, przeprowadza się ogólne badanie, w tym badanie dotykowe, perkusję i osłuchiwanie. Rozpoznanie alergicznych pęcherzyków płucnych dokonuje się na podstawie danych uzyskanych podczas następujących metod badania:

  • Szacunki obiektywnych znaków. Objawy obejmują duszność, kaszel produktywny lub suchy. Przy ostrym przebiegu wzrasta temperatura ciała, pojawiają się dreszcze. Osłuchiwanie płuc wykazuje trzeszczenie, wyraźniejsze w dolnych partiach płuc, czasem - świszczący oddech.
  • Dane laboratoryjne. Ogólnie liczba krwinek zwiększa liczbę neutrofili, zwiększa się ESR. Biochemiczne badanie immunologiczne krwi żylnej ujawnia wysokie stężenia białka IgG i IgM, C-reaktywnego.
  • Testy funkcjonalne. Podczas spirometrii wykrywany jest spadek objętości płuc, wymuszona prędkość wydechowa. Testy funkcjonalne wskazują na spadek elastyczności tkanek, pogorszenie funkcji wymiany gazowej. Utrzymanie funkcji oddechowych jest możliwe tylko dla dzieci powyżej 5 lat.
  • Diagnostyka radiacyjna. Radiografia OGK diagnozuje ciemnienie pól płucnych, w przewlekłym procesie określa się wiele małych cieni ogniskowych. Zgodnie ze skanowaniem TK płuc wykrywana jest restrukturyzacja siatkowa wzorca płucnego, widoczne są małe cienie ogniskowe.

Diagnostyka różnicowa prowadzona jest z nowotworami złośliwymi (rak, limfogranulomatoza), niealergicznym włóknieniem pęcherzyków płucnych, ziarniniakowatością, patologiami ogólnoustrojowymi: zapaleniem naczyń, guzkami okołostawowymi, ziarniniakowatością Wegenera. Czasami z niepewnym obrazem klinicznym i niewyraźnymi wynikami badań wykonuje się biopsję płuc.

Leczenie alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych u dzieci

Aby wyeliminować atak kaszlu, należy przerwać kontakt z czynnikiem drażniącym, a następnie natychmiast rozpocząć wziewną terapię hormonalną. Jedynymi skutecznymi lekami odpowiednimi do eliminacji przewlekłej postaci alergicznych pęcherzyków płucnych są glikokortykosteroidy. Ich dawkę dobiera się z uwzględnieniem wieku dziecka i ciężkości choroby.

Aby zwiększyć drożność dróg oddechowych i wyeliminować niedotlenienie tkanek, leczenie uzupełnia terapia tlenowa, leki adrenomimetyczne beta-2, leki antycholinergiczne, metyloksantyny. Podczas dołączania wtórnej infekcji przepisuje się antybiotyki lub leki przeciwwirusowe. Doustne leki przeciwhistaminowe nie są stosowane ze względu na niski efekt terapeutyczny.

Rokowanie i zapobieganie

Zapobieganie wdychanej pneumopatii polega na ograniczeniu kontaktu z antygenem i na odpowiednim leczeniu choroby w celu uniknięcia powstawania przewlekłego procesu zapalnego. Rokowanie zależy od szybkości diagnozy, przestrzegania zaleceń lekarskich, ciężkości patologii. W postaci ostrej i podostrej objawy znikają bez śladu, lek nie jest wymagany. W przewlekłym typie choroby całkowite wyleczenie jest mało prawdopodobne, stan zapalny postępuje, jednak za pomocą leków można osiągnąć długotrwałą remisję.

Alveolitis u dzieci

Zapalenie płuc jest kombinacją chorób charakteryzujących się rozproszonym uszkodzeniem tkanek płuc. Występuje w wyniku procesów zapalnych w pęcherzykach płucnych.

Alveolitis u dzieci

Helen ”15 września 2014, 18:13

Re: Alveolitis u dzieci

Nata82 »29 września 2014, 02:29

Re: Alveolitis u dzieci

Lyuba ”22 października 2014, 12:29

Re: Alveolitis u dzieci

Helen ”27 października 2014, 23:13

Re: Alveolitis u dzieci

Ruslana ”28 października 2014, 02:40

Re: Alveolitis u dzieci

Czat »06 listopada 2016, 06:21

Re: Alveolitis u dzieci

LUNA ”13 listopada 2016, 01:47

Re: Alveolitis u dzieci

ZAYK »13 listopada 2016, 02:49

Re: Alveolitis u dzieci

Wiśnia ”19 grudnia 2016, 04:19

Re: Alveolitis u dzieci

Tatyana Zvereva »26 grudnia 2016, 4:45

W zależności od przyczyn pęcherzyków płucnych patologia ta jest podzielona na 3 główne grupy:

  • Idiopatyczny - etiologia tego gatunku nie została ustalona.
  • Toksyczny - występuje z powodu zatrucia ciała.
  • Alergiczny - występuje jako reakcja organizmu na alergeny.

Około 3% małych pacjentów, którzy doświadczyli ekstrakcji zęba, odczuwa pęcherzyki płucne w stomatologii. Postać płucna choroby dzieci cierpi głównie na wpływ alergenów. W tym przypadku opieka nad papugami falistymi jest najczęstszą przyczyną, z powodu której u dzieci występują egzogenne pęcherzyki płucne.

Objawy choroby u dzieci

Alveolitis u dzieci jest dość powszechną chorobą. Mogą być spowodowane różnymi czynnikami: słabą ekologią, dziedzicznością, obecnością wirusów w organizmie, zatruciem różnego pochodzenia, reakcjami alergicznymi. Dzieci z obniżoną odpornością i obecność chorób przewlekłych są najbardziej podatne na tę chorobę.

Jeśli mówimy o najczęstszych objawach pęcherzyków płucnych u dzieci, pierwszym miejscem jest duszność. We wczesnych stadiach choroby pojawia się tylko podczas wysiłku fizycznego, ale wraz z postępem choroby wzrasta i obserwuje się u dziecka w stanie spoczynku.

Pojawia się suchy kaszel, plwocina jest nieobecna lub może pojawić się w małych ilościach. Badanie może spowodować lekkie świszczący oddech. Wraz z przejściem choroby do stanu przewlekłego obserwuje się osłabienie, zmęczenie, wyczerpanie i zmiany w budowie anatomicznej paliczków palców.

W tej chwili pęcherzyki płucne u dzieci mogą pojawiać się z wielu powodów, z których najczęstszym jest alergiczna manifestacja choroby. Współczesna medycyna odróżnia chorobę w niezależnej grupie chorób, często z niewyjaśnioną etiologią.

Diagnoza i leczenie choroby u dzieci

Tylko specjalista może zdiagnozować pęcherzyki płucne u dzieci. Pediatra na miejscu może przeprowadzać tylko ogólne badania i testy. Jeśli podejrzewa się rozpoznanie pęcherzyków płucnych, pulmonolog powinien przepisać dalsze badanie i leczenie. W razie potrzeby wyznaczy dodatkowe specjalistyczne badania i konsultacje innych wąskich specjalistów, na przykład alergologa. Leczenie przepisuje się kompleksowo za pomocą cytostatyków, glikokortykosteroidów, masażu w klatce piersiowej i ćwiczeń oddechowych.

Zapalenie pęcherzyków płucnych. Etiologia. Klinika Diagnoza Leczenie.

Zapalenie pęcherzyków płucnych to grupa chorób charakteryzujących się rozlanymi zmianami w tkance płucnej i śródmiąższowej. Alveolitis dzieli się na włóknienie idiopatyczne, egzogenne włóknienie alergiczne i toksyczne.

Idiopatyczne włókniste zapalenie pęcherzyków płucnych

Idiopatyczne włókniste zapalenie pęcherzyków płucnych (zespół Hammen-Rich) jest pierwotną przewlekłą chorobą charakteryzującą się postępującym rozproszonym zwłóknieniem pęcherzyków płucnych.

Etiologia i patogeneza. Obecnie choroba ta jest uważana za niezależną formę nozologiczną; Termin „idiopatyczny” odnosi się do nieokreślonej etiologii. Obecność przypadków rodzinnych wskazuje na predyspozycje genetyczne. W patogenezie choroby dużą rolę odgrywa metabolizm kolagenu.

Obraz kliniczny. Głównym objawem jest duszność, która pojawia się początkowo podczas wysiłku fizycznego, a wraz z postępem choroby utrzymuje się w spoczynku. Suchy kaszel, nieproduktywny. Flegma jest skąpa, ma charakter śluzowy lub jest zupełnie nieobecna. Osłuchanie słucha niestałych, drobnych świszczących oddechów. W początkowych etapach występuje rozbieżność między nasileniem duszności a niewielkimi zmianami fizycznymi w płucach (zmniejszone oddychanie). W miarę postępu choroby pojawia się zmęczenie, sinica, utrata masy ciała, opóźnienie wzrostu, kształt paznokci („szkiełka zegarkowe”), zmieniają się paliczki palców („podudzia”).

Badania laboratoryjne i instrumentalne. We krwi możliwy jest wzrost OB, hipergammaglobulinemia, zwiększone stężenie CIC, przeciwciała przeciwjądrowe, czynnik reumatoidalny. Na radiogramie narządów klatki piersiowej we wczesnych stadiach ujawnia się wzmocnienie i deformacja wzorca płucnego, później - uszczelnienia tyazhisty, oświecenie komórkowe, tworzą obraz „płuca komórkowego”. W badaniu czynności oddechowej, niewydolności oddechowej typu restrykcyjnego ze zmniejszeniem pojemności życiowej płuc, zdolności do dyfuzji, naruszenia relacji wentylacja-perfuzja, powstawania bloku pęcherzykowo-kapilarnego, wykrywana jest hipokemia. W badaniu radioizotopowym określa się rozproszony nierównomierny rozkład radiofarmaceutyku.

Badanie diagnostyczne nie wymaga badania bronchologicznego i biopsji płuc. Bronchoskopia może ujawnić zwężenie i deformację oskrzeli; Otwarta biopsja płuc może ujawnić jedynie niespecyficzne objawy choroby: zapalenie naczyń i zwłóknienie.

Leczenie. Głównym lekiem leczniczym jest prednizon, przepisywany przez długi okres (6 miesięcy lub dłużej) w początkowej dawce 1 mg / kg, a następnie zmniejszany do minimalnego poziomu leczenia. Zaleca się łączenie glikokortykosteroidów z lekami immunosupresyjnymi: azatiopryna i / lub penicylamina są przepisywane pod kontrolą badań krwi i czynności wątroby. Leczenie objawowe obejmuje kursy witamin, leków potasowych, terapię wysiłkową, ćwiczenia oddechowe.

Rokowanie jest niekorzystne. Postęp choroby prowadzi do powstania serca płucnego, choroby serca płuc. Średnia długość życia pacjentów wynosi 4-6 lat.

Egzogenne alergiczne pęcherzyki płucne

Egzogenne alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych jest chorobą o charakterze immunopatologicznym, spowodowaną wdychaniem pyłu organicznego zawierającego różne antygeny i objawiającą się rozproszonym uszkodzeniem pęcherzyków i śródmiąższowej tkanki płuc z późniejszym rozwojem zwłóknienia płuc.

Etiologia i patogeneza. Egzogenne alergiczne pęcherzyki płucne mogą wystąpić po kontakcie z alergenami zawartymi w wilgotnym sianie, ziarnie, pyle zbożowym, ptasich odchodach, piórach, mączce rybnej, różnych rodzajach grzybów (na przykład aspergillus). Ta choroba jest charakterystyczna dla dorosłych, ale obserwuje się ją również u dzieci, które mają kontakt z wyżej wymienionymi alergenami (miłośnicy papug, gołębi, mieszkańców wsi itp.). Wdychanie alergenów powoduje powstawanie specyficznych przeciwciał i kompleksów immunologicznych z naciekiem zapalnym limfocytów i komórek plazmatycznych ścian pęcherzyków i powstawaniem ziarniniaków w przegrodzie pęcherzykowej i ścianach oskrzeli. Postęp włóknisty proces w płucach.

Obraz kliniczny. Przebieg choroby może być ostry, podostry i przewlekły. W przypadku ostrego początku po kontakcie z alergenem u pacjenta pojawiają się dreszcze, gorączka, bóle i bóle kończyn. Charakteryzuje się suchym kaszlem i dusznością. W płucach rozlegają się rozproszone drobno bulgoczące rzędy. Czas trwania objawów klinicznych wynosi kilka dni lub tygodni; możliwe nawroty. Przy stałym kontakcie możliwy podostry postęp choroby i przejście do postaci przewlekłej. W tym samym czasie zwiększa się skrócenie oddechu, kaszel staje się produktywny wraz z oddzieleniem plwociny śluzowej. Objawy niewydolności oddechowej, zmęczenia, utraty wagi.

Badania laboratoryjne i instrumentalne. W badaniach krwi w ostrej fazie choroby możliwa jest leukocytoza z neutrofilią, stężenie całkowitego IgE w surowicy krwi pozostaje normalne i nie ma eozynofilii. Wykrywanie swoistych precypitujących przeciwciał przeciwko domniemanemu antygenowi jest ważne dla diagnozy. Radiogramy narządów klatki piersiowej w ostrej fazie ujawniają rozproszone cienie o małej ogniskowej, zmniejszenie przezroczystości tkanki płucnej, następnie rozproszone wzmocnienie i deformację wzoru płucnego, później twarde foki, światła komórkowe, zwłóknienie rozproszone („płuco o strukturze plastra miodu”). W badaniu funkcji oddychania zewnętrznego, niewydolności wentylacyjnej typu ograniczającego ze zmniejszeniem pojemności życiowej płuc, zdolności dyfuzyjnej, naruszeniem relacji wentylacja-perfuzja, wykrywana jest hipoksemia.

Leczenie. Konieczne jest przerwanie kontaktu z alergenem. Przypisz glikokortykosteroidy wewnątrz i wdychanie, mukolityki, terapię wysiłkową, ćwiczenia oddechowe.

Rokowanie jest korzystne dla ostrego przebiegu choroby. W przejściu do postaci przewlekłej rokowanie jest niekorzystne. Postęp choroby prowadzi do powstania serca płucnego, choroby serca płuc.

Toksyczne włókniste zapalenie pęcherzyków płucnych

Toksyczne włókniste zapalenie pęcherzyków płucnych jest rozlanym uszkodzeniem pęcherzyków płucnych i śródmiąższowej tkanki płuc, ze względu na toksyczne działanie substancji chemicznych, a także niektóre leki.

Etiologia i patogeneza. Substancje, które mogą powodować toksyczne uszkodzenia płuc, obejmują w szczególności metotreksat, merkaptopurynę, azatioprynę, cyklofosfamid, nitrofurantoinę (furadoninę), furazolidon. Uszkodzenie płuc może być spowodowane zarówno bezpośrednim działaniem toksycznym, jak i pośrednim (poprzez mechanizmy odpornościowe) tych substancji.

Obraz kliniczny. Głównymi objawami są duszność i suchy kaszel. Podczas osłuchiwania słuchaj delikatnego trzeszczenia.

Badania laboratoryjne i instrumentalne. Zmiany radiograficzne narządów klatki piersiowej w ostrej fazie mogą być nieobecne, później występują rozproszone amplifikacje i deformacje wzorca płucnego, rozlane zwłóknienie. Wskaźniki funkcji oddychania zewnętrznego charakteryzują się niewydolnością wentylacyjną typu restrykcyjnego ze spadkiem pojemności życiowej płuc, zdolnością dyfuzyjną, hipoksemią.

Leczenie. Pokazanie zniesienia przyczynowego narkotyku, zaprzestanie kontaktu ze środkiem toksycznym. Przypisz glikokortykosteroidy wewnątrz i wdychanie, mukolityki, terapię wysiłkową, ćwiczenia oddechowe.

Źródło: choroby dziecięce. Baranov A.A. // 2002.

Alveolitis u dzieci

Alveolitis u dzieci

Zapalenie płuc jest kombinacją chorób charakteryzujących się rozproszonym uszkodzeniem tkanek płuc. Występuje w wyniku procesów zapalnych w pęcherzykach płucnych.

Alveolitis u dzieci

Helen ”15 września 2014, 18:13

Re: Alveolitis u dzieci

Nata82 »29 września 2014, 02:29

Re: Alveolitis u dzieci

Lyuba ”22 października 2014, 12:29

Re: Alveolitis u dzieci

Helen ”27 października 2014, 23:13

Re: Alveolitis u dzieci

Ruslana ”28 października 2014, 02:40

Re: Alveolitis u dzieci

Czat »06 listopada 2016, 06:21

Re: Alveolitis u dzieci

LUNA ”13 listopada 2016, 01:47

Re: Alveolitis u dzieci

ZAYK »13 listopada 2016, 02:49

Re: Alveolitis u dzieci

Wiśnia ”19 grudnia 2016, 04:19

Re: Alveolitis u dzieci

Tatyana Zvereva »26 grudnia 2016, 4:45

W zależności od przyczyn pęcherzyków płucnych patologia ta jest podzielona na 3 główne grupy:

  • Idiopatyczny - etiologia tego gatunku nie została ustalona.
  • Toksyczny - występuje z powodu zatrucia ciała.
  • Alergiczny - występuje jako reakcja organizmu na alergeny.

Około 3% małych pacjentów, którzy doświadczyli ekstrakcji zęba, odczuwa pęcherzyki płucne w stomatologii. Postać płucna choroby dzieci cierpi głównie na wpływ alergenów. W tym przypadku opieka nad papugami falistymi jest najczęstszą przyczyną, z powodu której u dzieci występują egzogenne pęcherzyki płucne.

Objawy choroby u dzieci

Alveolitis u dzieci jest dość powszechną chorobą. Mogą być spowodowane różnymi czynnikami: słabą ekologią, dziedzicznością, obecnością wirusów w organizmie, zatruciem różnego pochodzenia, reakcjami alergicznymi. Dzieci z obniżoną odpornością i obecność chorób przewlekłych są najbardziej podatne na tę chorobę.

Jeśli mówimy o najczęstszych objawach pęcherzyków płucnych u dzieci, pierwszym miejscem jest duszność. We wczesnych stadiach choroby pojawia się tylko podczas wysiłku fizycznego, ale wraz z postępem choroby wzrasta i obserwuje się u dziecka w stanie spoczynku.

Pojawia się suchy kaszel, plwocina jest nieobecna lub może pojawić się w małych ilościach. Badanie może spowodować lekkie świszczący oddech. Wraz z przejściem choroby do stanu przewlekłego obserwuje się osłabienie, zmęczenie, wyczerpanie i zmiany w budowie anatomicznej paliczków palców.

W tej chwili pęcherzyki płucne u dzieci mogą pojawiać się z wielu powodów, z których najczęstszym jest alergiczna manifestacja choroby. Współczesna medycyna odróżnia chorobę w niezależnej grupie chorób, często z niewyjaśnioną etiologią.

Diagnoza i leczenie choroby u dzieci

Tylko specjalista może zdiagnozować pęcherzyki płucne u dzieci. Pediatra na miejscu może przeprowadzać tylko ogólne badania i testy. Jeśli podejrzewa się rozpoznanie pęcherzyków płucnych, pulmonolog powinien przepisać dalsze badanie i leczenie. W razie potrzeby wyznaczy dodatkowe specjalistyczne badania i konsultacje innych wąskich specjalistów, na przykład alergologa. Leczenie przepisuje się kompleksowo za pomocą cytostatyków, glikokortykosteroidów, masażu w klatce piersiowej i ćwiczeń oddechowych.

Alveolitis u dzieci: leczenie i objawy | Jak leczyć zapalenie pęcherzyków płucnych u dziecka

Jest to ogólna nazwa grupy pneumopatii spowodowanych alergią lub inną reakcją tkanki płucnej na wdychanie określonego antygenu lub toksyny. Zapalenie pęcherzyków płucnych jest rozlanym ziarniniakowym procesem zapalnym pęcherzyków i śródmiąższowej tkanki płuc.

Objawy pęcherzyków płucnych u dzieci

Egzogenne alergiczne pęcherzyki płucne - choroba układu oddechowego, to choroba o charakterze immunopatologicznym, spowodowana wdychaniem pyłu organicznego zawierającego różne antygeny, objawiająca się rozlaną zmianą tkanki płucnej i śródmiąższowej z późniejszym rozwojem zwłóknienia.

Kryteria diagnozowania choroby tej postaci:

ostra, podostra lub przewlekła choroba płuc, której towarzyszy kaszel,

rozlany trzeszczenie i delikatne świszczący oddech,

zaburzenia wentylacji restrykcyjnej i obturacyjnej w obecności wskazań na kontakt z istotnym alergenem.

Radiograficznie charakteryzuje się rozproszonymi zmianami naciekowymi i śródmiąższowymi.

Objawy pęcherzyków płucnych różnych typów u dziecka

Toksyczne włókniste zapalenie pęcherzyków płucnych - choroba układu oddechowego u dzieci, ze względu na toksyczne działanie chemikaliów, a także niektóre leki na tkankę płuc.

Idiopatyczne włókniste zapalenie pęcherzyków płucnych - jest pierwotną przewlekłą chorobą o nieznanej etiologii z lokalizacją głównego procesu patologicznego w śródmiąższu płuc, która w miarę postępu prowadzi do rozproszonego zwłóknienia płuc.

Leczenie pęcherzyków płucnych u dzieci

Wczesna rehabilitacja - we wszystkich postaciach choroby przepisuje się leki przeciwhistaminowe, glukokortykoidy, enzymy oddychania tkankowego, mediatory alergii, witaminy, mikroelementy, schemat ochronny poprzez kontakt z alergenami i środkami chemicznymi.

Późna rehabilitacja, lub na etapie sanatoryjnym, odbywa się w klinice lub sanatorium z wykorzystaniem wszystkich czynników leczenia sanatoryjnego. Zalecane są środki przeciwzapalne, stabilizatory błonowe, histamina, histoglobulan, globulina przeciwalergiczna, terapia wysiłkowa, masaż i terapia aerozolem tlenowym.

Leczenie rehabilitacyjne Alveolitis u dziecka ma na celu ogólne wzmocnienie ciała, twardnienie.

Dynamiczna obserwacja Wykonywany jest przez miejscowego lekarza i alergologa, gdy jest badany raz na kwartał. Badanie przeprowadzane jest 2 razy w roku.

Jak leczyć zapalenie pęcherzyków płucnych u dziecka niepełnosprawnego?

Niepełnosprawność przez okres od 6 miesięcy do 2 lat u dzieci nie jest instalowana.

W przypadku wrodzonych i nabytych pęcherzyków płucnych ustala się niepełnosprawność przez okres 2 lat (w tym stan po resekcji płuc).

Charakterystyka kliniczna: utrzymująca się niewydolność oddechowa II stopnia i więcej lub ciężkie i częste ataki astmy (4 lub więcej rocznie).

Niepełnosprawność przez okres 5 lat nie jest zainstalowana.

Niepełnosprawność przez okres do 16 lat ustala się tylko w przypadku pęcherzyków płucnych, stanów patologicznych i wad rozwojowych układu oddechowego, które nie są poddawane leczeniu chirurgicznemu, z objawami niewydolności oddechowej II stopnia i niewydolnością serca, zależną od hormonów astmą oskrzelową, III niewydolnością serca.

Celem rehabilitacji medycznej osób niepełnosprawnych od dzieciństwa jest poprawa lub ustabilizowanie kryteriów przetrwania i środków do życia.

Zapalenie pęcherzyków płucnych to grupa chorób, w których dochodzi do uszkodzenia tkanki płucnej (samodzielnie lub razem z rozlanym zwłóknieniem).

Ogólne informacje o patologiach

Zapalenie pęcherzyków płucnych może występować niezależnie lub być komplikacją innej dolegliwości. Do niezależnych form należą pęcherzyki płucne:

  • egzogenna alergia,
  • włóknienie idiopatyczne,
  • toksyczne włóknienie

Podstawą procesu patologicznego jest reakcja organizmu na bodźce (z tkanek lub układu odpornościowego). Mogą to być substancje z zewnątrz, a także wytwarzane przez organizm w niektórych chorobach. Jeśli tkanka wyrostka zębodołowego jest stale narażona na bodźce, patologia staje się przewlekła, zaatakowaną tkankę zastępuje łącznik (włóknisty), a pęcherzyki płucne, szeroko dotknięte zwłóknieniem, są wyłączone z procesu oddechowego.

Prognozy leczenia różnią się w zależności od formy choroby i zaniedbania. Jeśli wystąpi niewydolność krążeniowo-oddechowa, oczekiwana długość życia po leczeniu jest raczej krótka. To wyjaśnia pilną potrzebę pilnego leczenia lekarza przy najmniejszym podejrzeniu jakiejkolwiek patologii płuc.

Przyczyny

Warunki rozwoju pęcherzyków różnią się w zależności od postaci choroby. Ogólnie rzecz biorąc, wielką rolę odgrywa dziedziczenie i naruszenie metabolizmu kolagenu, a także obecność alergii.

  • ciężki oddech
  • suchy kaszel
  • skrócenie oddechu (najpierw z wysiłkiem, a następnie w spoczynku),
  • rzadko - rzęsy płucne,
  • błękit skóry powierzchniowej i błon śluzowych,
  • objawy towarzyszące: utrata masy ciała, ogólne osłabienie, podatność na infekcje,
  • jeśli choroba jest ciężka, to są prawdopodobne: bóle głowy, gorączka, bóle mięśni, obturacja dróg oddechowych, uporczywy kaszel, który może być mokry z małą ilością plwociny.

Diagnostyka instrumentalna i laboratoryjna

Aby zidentyfikować chorobę, przeprowadza się:

  • badania krwi
  • prześwietlenie klatki piersiowej,
  • badanie funkcji oddechowych,
  • diagnoza radioizotopowa,
  • badanie biopsji oskrzeli i płuc (w niektórych przypadkach).

Ogólne zasady leczenia

Terapia pęcherzyków płucnych ma na celu wyeliminowanie ich przyczyn. Dziecko może otrzymać glikokortykosteroidy, leki przeciwzapalne, środki immunostymulujące, leki przeciwhistaminowe. Czasami dodaje się fizjoterapię, a także leczenie uzdrowiskowe.

Wczesne stadia pęcherzyków płucnych można łatwo wyleczyć. Jeśli rozpoczął się proces włóknienia, nie można go zatrzymać, tkanka nie wyzdrowieje. Choroba staje się przewlekła, a przewidywana długość życia wynosi 2-6 lat.

Odmiany choroby, przyczyny, objawy, leczenie

EAA (egzogenne alergiczne pęcherzyki płucne)

Wnikanie antygenów do płuc pochodzenia grzybowego, zwierzęcego i roślinnego przez wdychanie pyłu organicznego. Mogą to być pióra ptaków, cząstki lnu, odchody zwierząt gospodarskich i wiele innych. Czynniki rozwoju choroby u dzieci - stały kontakt z drobiem lub drobiem ozdobnym, żywnością ekologiczną itp.

Alergeny wywołują powstawanie IgG (precypityny) w płucach i kompleksach immunologicznych. Tkanki są uszkodzone z powodu aktywacji dopełniacza i / lub enzymu niszczącego.

W ścianach pęcherzyków płucnych w fazie ostrej rozpoznaje się nacieki zapalne i ziarniniaki - w ich przegrodach. Jeśli choroba zostanie rozpoczęta, skład części oddechowej płuc jest zaburzony, tworzą się nieodwracalne miejscowe wzrosty oskrzeli i płuc „plaster miodu”.

Choroba zaczyna się ostro, trochę jak grypa. Na tle dreszczy, gorączki, bólu kończyn pojawiają się: mokry świszczący oddech, duszność, kaszel. Radiografia może wykazywać zmniejszoną przezroczystość płuc, a czasami liczne nacieki.

Jeśli kontakt z alergenem zostanie przerwany, dziecko wyzdrowieje. Jeśli kontaktowanie trwa nadal, powstaje faza przewlekła: kaszel suchy lub „plwocina”, duszność, świszczący oddech, deformacja klatki piersiowej, palce stają się podobne do pałeczek, pacjent szybko się męczy, traci na wadze, występuje „serce płucne”, poziom tlenu stale zmniejsza się we krwi. Proces można ustabilizować, ale nie można go całkowicie wyleczyć.

Eliminacja alergenu, a jeśli występuje, postać przewlekła i zaostrzenia choroby - leki kortykosteroidowe. Ich wygląd, dawkowanie i czas stosowania, połączenie z innymi środkami określa lekarz.

Pęcherzyki płucne: przyczyny rozwoju, objawy i leczenie choroby

Zapalenie płuc jest patologią zapalną charakteryzującą się wymianą tkanki łącznej płuc. Ta choroba może rozwinąć się sama lub być wynikiem innej choroby, takiej jak:

Najczęściej patologia rozwija się u osób, które osiągnęły wiek 50 lat. Przeważnie ludzie są chorzy.

Cechy i klasyfikacja patologii

Przed rozpoczęciem leczenia musisz zrozumieć, co to jest zapalenie pęcherzyków płucnych. Zatem pęcherzyki płucne są bardzo elastyczne dzięki tkance łącznej. Wraz z rozwojem procesu zapalnego pogrubiają się i nie mogą w pełni wykonywać swoich funkcji.

Z biegiem czasu patologia prowadzi do niewydolności oddechowej. Z kolei reszta tkanek i narządów nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu, metabolizm w komórkach jest zaburzony. Jeśli proces patologiczny rozwija się dalej, co ułatwia stałe podrażnienie pęcherzyków, staje się przewlekły. W tym przypadku pęcherzyki nie mogą w pełni uczestniczyć w oddychaniu.

Najczęściej patologię diagnozuje się u pacjentów chorych na raka otrzymujących chemioterapię, hodowców drobiu, pracowników przemysłowych. Mimo że nie zawsze jest możliwe całkowite wyleczenie pęcherzyków płucnych, nie warto odmawiać terapii.

Eksperci identyfikują kilka rodzajów pęcherzyków płucnych:

Te formy choroby nie powinny być mylone z pęcherzykami poekstrakcyjnymi, które są słabym gojeniem otworu zęba po jego usunięciu.

Wciąż pęcherzyki płucne można podzielić na przewlekłe i ostre. W pierwszym przypadku choroba jest dość powolna, dlatego diagnozuje się ją w późniejszych stadiach rozwoju. Ostra postać charakteryzuje się wczesnym pojawieniem się objawów - 4-12 godzin.

Objawy patologii i przyczyny jej wystąpienia

Zanim wyleczysz chorobę, musisz wiedzieć, jak to się manifestuje. Objawy pęcherzyków płucnych zależą od postaci patologii:

  • duszność, która powoli się narasta
  • suchy kaszel
  • krwioplucie,
  • trudności w oddychaniu.

Jeśli nie ma leczenia w obecności pęcherzyków płucnych, u pacjenta występuje zaburzone krążenie krwi i niewydolność oddechowa, co prowadzi do śmierci.

Idiopatyczna włóknista postać choroby objawia się bardzo wyraźnie, ponieważ jest komplikacją samej patologii. Zmiany zachodzące w płucach są nieodwracalne. Idiopatyczne zapalenie pęcherzyków płucnych charakteryzuje się pojawieniem się zmian w płytkach paznokciowych.

Dla alergicznych pęcherzyków płucnych charakteryzujących się takimi objawami:

Istnieją powszechne objawy pęcherzyków płucnych, to jest:

  • ból, zlokalizowany w klatce piersiowej,
  • podczas słuchania lekarz słyszy świszczący oddech,
  • opuchlizna i zauważalna utrata wagi,
  • zmęczenie
  • powiększone żyły szyi
  • niebieska skóra
  • osłabienie mięśni.

Zaniedbana forma patologii często prowadzi do śmierci, nawet jeśli rozpoczęto leczenie. Z czasem tkanki narządów oddechowych są zastępowane przez tkankę łączną i nie mogą w pełni wykonywać swoich funkcji. Tego procesu nie można odwrócić.

Surowicze pęcherzyki płucne lub idiopatyczna postać choroby rozwijają się z nieznanych przyczyn, chociaż niektóre czynniki wywołujące mechanizm patologiczny można zidentyfikować:

Aby ustalić przyczynę pojawienia się patologii nie zawsze. Ale dla skutecznego leczenia pęcherzyków płucnych jest bardzo ważne, ponieważ leczenie zależy od czasu jego rozpoczęcia. Oznacza to, że im wcześniej ustalona zostanie diagnoza, tym skuteczniejsza będzie terapia. W przeciwnym razie rokowanie choroby będzie niekorzystne.

Cechy diagnozy i leczenia choroby

W celu określenia rodzaju patologii, a także formy jej rozwoju, pacjentowi przepisuje się dokładne badanie. Obejmuje następujące procedury:

Ponieważ objawy nie są specyficzne, diagnoza powinna być zróżnicowana. Alveolitis należy odróżnić od zapalenia płuc, sarkoidozy i gruźlicy.

Nawet dziecko, którego odporność nie jest wystarczająco silna, nie jest odporne na wystąpienie takiej choroby. Alveolitis u dzieci wydaje się prawie taki sam jak u dorosłych, ale tolerują go znacznie trudniej. Choroba jest najczęściej diagnozowana u dziecka, którego rodzice lub inni bliscy krewni napotkali ten problem.

Leczenie pęcherzyków płucnych obejmuje nie tylko zwalczanie samej patologii, ale także zapobieganie wzrostowi tkanki łącznej, która zastępuje płuco. W przypadku toksycznej formy patologii pacjent powinien zaprzestać kontaktu z tymi substancjami, które wywołały rozwój pęcherzyków płucnych. W odniesieniu do leczenia farmakologicznego pacjent jest zwykle przepisywany:

W terapii stosowane są środki fizjoterapeutyczne - plazmafereza i ćwiczenia oddechowe. Razem z lekami pomagają osiągnąć większy efekt.

Tradycyjne metody leczenia choroby, rokowania, powikłania i zapobieganie patologii

Wielu pacjentów jest zainteresowanych tym, jak leczyć zapalenie pęcherzyków płucnych za pomocą środków ludowych i czy będą skuteczne. Ogólnie, medycyna alternatywna może być stosowana w celu złagodzenia stanu pacjenta. Ale należy to traktować jako oddzielną metodę. Bez leków nie zadziała.

  • inhalacje oparte na wywary z rumianku i mięty,
  • napary oparte na liściach i pąkach brzozy,
  • wywary z serdecznika, czerwony głóg, lugweed,
  • napary oregano, tymianku, aloesu,
  • wywary z liści borówki brusznicy.

Należy zauważyć, że przedstawione środki przyczyniają się do usuwania plwociny z płuc, zmniejszając intensywność procesu zapalnego. Ale powinny być używane tylko po konsultacji z lekarzem, ponieważ w niektórych przypadkach mogą być szkodliwe.

To, jak długo dana osoba będzie żyć z tą chorobą, zależy od formy pęcherzyków płucnych, stopnia jej rozwoju i złożoności. Rozczarowujące rokowanie można nazwać, jeśli leczenie rozpoczęło się po czasie, a tkanka płuc już zaczęła się zmieniać. Najczęściej notuje się zgony z powodu idiopatycznego włóknienia pęcherzyków płucnych. Średnia długość życia w tym przypadku wynosi od dwóch do sześciu lat.

  • niewydolność oddechowa
  • przewlekłe zapalenie oskrzeli,
  • rozedma płuc
  • niewydolność serca.

Zapalenie pęcherzyków płucnych jest bardzo złożoną chorobą, powodującą poważne powikłania, które mogą prowadzić do śmierci pacjenta. Pożądane jest unikanie tych czynników, które uruchamiają mechanizm rozwoju choroby. W tym celu należy przestrzegać następujących środków zapobiegawczych:

Zapalenie płuc jest ciężką patologią, której leczenie jest długie i trudne. Musisz spróbować rozpocząć terapię jak najwcześniej. Tylko w tym przypadku osoba ma szansę na wyzdrowienie. Oczywiście kwalifikacja lekarza ma ogromne znaczenie w leczeniu patologii. Błogosławię cię!

Aby Uzyskać Więcej Informacji Na Temat Typów Alergii